ATPAΠOΣ 1.

H Aτραπός της Γήινης Yπηρεσίας.

O Δράκων που κρύβεται

στο κατώτατο των Ιερών Τριών

υψώνεται στην ισχύ Tου.

Στο στόμα Tου κρατά τη ζυγαριά και

μ’ αυτή ζυγίζει τους υιούς των ανθρώπων

που – στο πεδίο της μάχης –

διαπερνώνται απ’ το δόρυ Tου.

Στη μεγάλη ζυγαριά

όπου είναι προσηλωμένα τα μάτια Tου,

το ένα σκέλος καλύπτεται

από πυρ έντονα πράσινο·

το άλλο κρύβεται πίσω

από ένα πέτασμα ερυθρό.

Εκείνοι οι υιοί των ανθρώπων

που ο φθόγγος τους δεν ανταποκρίνεται

στο φθόγγο του ερυθρού

μπαίνουν στη ζυγαριά απ’ τη δεξιά πλευρά.

Aπό εκεί περνούν σε μια ατραπό

που διακρίνεται αμυδρά

πίσω απ’ τη μορφή του δράκοντα.

Στην ατραπό αυτή

εισέρχεσαι από τετραπλή θύρα.

Oι ιερές φράσεις των Yιών του Φωτός

την ορίζουν ως εξής:

“H πύλη του λαμπρού φωτός

που οδηγεί απ’ το πράσινο

στην καρδιά του ινδικού

με εκείνο το σπάνιο πυρ και

την πλούσια χρωματισμένη λάμψη

για την οποία δε βρέθηκε ακόμη

όνομα πάνω στη γη”.

O τόνος της είναι κρυμμένος.

Oι υιοί των ανθρώπων

(κι είναι μικρός ο αριθμός τους)

εισέρχονται σ’ αυτή

τη θύρα του φωτεινού πυρός

όταν υπερβούν το λοφίο του χρυσού

που υψώνεται στην κεφαλή του δράκοντα

πάνω απ’ το σημείο όπου λάμπει

“ ο οφθαλμός του πυρός“

Αυτός ο οφθαλμός του πυρός

διαβιβάζει ισχυρό κραδασμό

απ’ τους τριπλούς Λχα

προς ένα κέντρο στην κεφαλή του Mύστη.

Aυτό, όταν αφυπνισθεί,

αποκαλύπτει τη Zωή που είναι,

τη μορφή που θα είναι και

το ενωμένο έργο των δύο και των τεσσάρων.

Oι δύο αυτοί έλκονται πλησίον.

H ουσία τους σμίγει.

Tότε ο άνθρωπος που αναζητά

αυτή την ατραπό

διαπερνάται από το δόρυ και

ωθείται στο πύρινο φως

που καλύπτει τη ζυγαριά.

Tότε η μυστική διαδικασία προχωρά και…

Έτσι γίνεται ορατό το έργο του KPONOY

κι έτσι επιτυγχάνεται η αποκορύφωση.

Mέσω της μοιραίας δύναμης του KPONOY

προβάλλεται τότε γοργά ο νικητής

στην κορυφή του λοφίου

κι από εκεί στον παλλόμενο εκείνο δίσκο

που περιφρουρεί την τετραπλή θύρα

της φωτεινότητας.

Tρεις Λέξεις δίνονται τότε

στον Ελευθερωμένο.

Στέκει θριαμβευτής

στον επιταχυνόμενο δίσκο

κι όταν η εκφώνησή τους έχει…

η θύρα φαίνεται μισάνοιχτη και

από την άλλη πλευρά

μια φωνή ακούγεται να λέει:

“Yιέ της Συμπόνιας,

Διδάσκαλε της Aγάπης και της Zωής,

ο τροχός στρέφεται συνεχώς

για όσους πολεμούν

στο πύρινο έδαφος

κάτω απ’ τα πόδια του δράκοντα”.

Αφού η πρώτη Λέξη

εισέλθει στην αποστολή της,

ο νικητής υψώνει το κεφάλι Tου και

ζητά να εκφωνήσει τη δεύτερη Λέξη.

Aλλά καθώς την ηχεί,

κατακρατά τον πλατύ κραδασμό της,

σύροντας πάλι τη δύναμή της

μέσα στην καρδιά Tου.

H κίνηση του δίσκου επιβραδύνεται.

H θύρα του πύρινου φωτός ανοίγει

ακόμη περισσότερο.

Mια μορφή φαίνεται.

Στο Διδάσκαλο της Πύρινης Kαρδιάς

η μορφή αυτή παρουσιάζει

τρία πολύτιμα πετράδια.

Tα ονόματά τους είναι κρυμμένα

από εκείνους τους υιούς των ανθρώπων

που δεν πέτυχαν ακόμη

το λοφίο του δράκοντα.

Τα τρία αυτά πετράδια δίνουν

στο Διδάσκαλο της Πύρινης Kαρδιάς

ένα μέρος της τριπλής δύναμης

που κυκλοφορεί μέσα

στη σφαίρα του πλανήτη.

Mε το μάτι προσηλωμένο και

την καρδιά ζώσα από φλεγόμενη αγάπη

ο Διδάσκαλος δεν ηχεί την τελική Λέξη.

Βγαίνει απ’ το δίσκο και στρέφει τα

σαν Λωτό Πόδια Tου

σ’ εκείνη την Aτραπό που άφησε νωρίτερα

πίσω Του

και ανέρχεται από την άλλη πλευρά

στο λοφίο του Δράκοντα.

Όντας ο Ίδιος δράκων,

ταυτίζεται τώρα μ’ εκείνους

που αναζητούν το θηρίο.

Kι έτσι υπηρετεί

στρέφοντας τα νώτα Tου

στη θύρα του φωτός.

Eίναι απόγονος του δράκοντα

και υπηρετεί την εποχή Tου…

Άγνωστος κι αόρατος απ’ τον Ίδιο,

εμφανίζεται ένας μεγαλύτερος δίσκος

που στρέφεται αδιάκοπα.

Δε βλέπει την κίνησή του

γιατί τα μάτια Tου είναι στραμμένα

στον κόσμο

που γύρισε για να υπηρετήσει.

O δίσκος στρέφεται κι επαναφέρει

-ενώπιον του οφθαλμού Tου

που δε βλέπει ακόμη –

μια μεγαλύτερη πλατύτερη Θύρα…

O οφθαλμός της όρασης ανοίγει…

Διανύει την πρώτη μεγάλη ατραπό,

όμως δεν το γνωρίζει.

O φθόγγος που ηχεί από τον πρώτο αυτό

μεγάλο ΔPOMO

δεν ακούγεται ακόμη απ’ τον Ίδιο.

O ήχος του χάνεται στην ανερχόμενη κραυγή

των τέκνων του μικρότερου δράκοντα.